pjoke het loperke

Na een week zonder lopen heb ik vandaag nog een de loopsloefen kunnen aandoen voor een toertje van 10km. Na de Kustmarathon ben ik nog niet echt in gang kunnen en mischien wel willen schieten voor het volgende doel: de Antwerp Marathon lopen binnen de 3 uur! Dit is een hele uitdaging die ik zeer graag wil aangaan. Dus wordt het stilaan tijd om mij hierop volledig te gaan focusen en er keihard voor te beginnen trainen.

Vandaag was het duurloopje een echte openbaring. Lang geleden dat ik nog zo van een duurloopje genoten heb. Heb het ook zeer rustig en relaxt aangepakt. Fysiek zat alles goed. De eerste keer weer zonder pijn kunnen lopen. Ook mentaal is dit een opsteker. Bewijs hiervan is dat ik dit onmiddelijk na het lopen heb neergeschreven. Hopelijk ben ik nu echt vertrokken tot in April en kan ik jullie mee laten beleven wat mijn ervaringen zijn van het toeleven en werken naar een toch wel échte uitdaging.

10km - 49'31" - Avg 169 - Max 180

Na een weekje relatieve rust met slechts 18 rustige kilometers op de teller, stilzitten kan ik niet, vandaag terug gestart aan een nieuw trainingsschema. De volgende target ligt ergens in april. Dat is nog heel ver. Dat weet ik ook wel, maar in de winter moet je naar het schijnt het hardst werken? Wat er daartussen nog gaat komen weet ik nog niet precies. Dus vandaag rustig begonnen met 5km in een rustig tempotje. Het was op zich een heel goede training enkel stelde ik vast dat mijn rechterbeen nog niet volledig uitgerust is van vorige week. Dit zal deze week hopelijk wel verbeteren.

5km - 26 min - avg 151 - 216kcal

"Verder dan ver en zwaarder dan zwaar". Dat is de perfecte omschrijving voor de 7° editie van de Zeeland Kustmarathon!

Regen, wind, nog meer wind, mul zand, natte voeten, trappen, storm op de dijk van Westkapellen, steile duinen en nog meer mul zand waren de ingrediënten van een avontuurlijke tocht over 42,195 km!

Bij de start werden we al gewaarschuwd dat dit de zwaarste editie tot nog toe ging zijn en dat we zeer behouden moesten starten. Toen was voor mij al duidelijk dat aankomen belangrijker was dan de vooropgestelde doelen te halen. De eerste beproeving was de Pijlerdam waar we voor de eerste maal van de stevige wind mochten proeven. Gelukkig liepen we in een groep van een man of dertig in waaiervorming zodat het hier eigenlijk nog wel "meeviel". De volgende beproeving was het strand van Vrouwenpolder. Hier draaide ik als vijfde van het groepje op en merkte meteen dat dit niet echt een ideale plaats was om in deze zandbak te lopen. Mijn schoenen werden door de loper voor mij voorzien van een aardig bergje zand (zo bleek toch na de wedstrijd). Dus besloot ik zo snel de kop te nemen en zo snel mogelijk naar de waterlijn te gaan. Daar aangekomen zag ik tot mijn grote verbazing dat ik de groep op 30m had gezet. Door de heftige wind en het zachte zand besloot ik in een tempo te lopen dat voor mij aangenaam was zodat de groep mij terug kon bijhalen en ik weer wat comfortabeler kon meeglijden in een groep. De realiteit was echter dat ik de groep nooit meer heb terug gezien en dat vanaf hier m'n overlevingstocht was begonnen. Ondanks de weersomstandigheden voelde ik mij zeer sterk lopen op het strand en na 1u47 paseerde ik het punt van de 1/2 marathon. Na een kleine 7km ploeteren op het strand mochten we ons botvieren in de duinen van Zeeland. Hier was het echt verstand op nul en gaan! Geen enkele meter meer plat, en dan die verschrikkelijke wind steeds in het nadeel. Na dertig km speelde voor mijn neus de ontknoping bij de dames af. De dame die op dat moment op kop liep kreeg een klop van de hamer dat het niet normaal was. Al zwelpend probeerde ze toch in haar ritme te komen. Tot overmaat van ramp werd zij op dat moment voorbijgelopen door een andere dame. Die ik iets later ook op mijn beurt voorbij ging. Dan kwam ik aan de zeedijk in Westkappelle waar de wind nog in kracht was toegenomen! Nu moest ik echt schuin voorover in de wind hangen om mij staande te houden en toch enigzinds vooruit te komen. Mijn gedachten ging terug naar de Vent-Toux waar de wind vergelijkbaar was gelukkig was het hier een stuk warmer. Nu nog een stukje van die verdomde duinen die me deze keer echt wel pijn deden. Maar ik was vastbesloten om deze editie volledig uit te lopen zonder te stappen. Blijkbaar had de eerste dame beter ingedeeld dan ik en moest ik haar weer laten voorgaan. Goh wat was ik blij als ik eindlijk aan de trap kwam richting laatste stukje strand. Dan strand af trap op en genieten van die laatste kilometer op de dijk van Zoutlande en in de Langstraat waar een echte erehaag van mensen staat om iedere deelnemer het ware respect te tonen die ze verdienen. Na 3u35'21" was deze helletocht voorbij.

Moe maar voldaan kan ik terugkijken op deze tochwel uitzonderlijke marathon. Zoveel volk langs de kant, een organisatie die perfect is en alle elementen die er toch elke keer weer een uitdaging van maakt. Wat het achteraf ook nog zo leuk maakt is dat ik als 75° was aangekomen van de 1250 deelnemers.

Graag nog een woordje van dank aan iedereen die me er mee hebben doorgeholpen!

Morgen vertrekken we richting Zoutelande om daar Zaterdag de zware maar o zo mooie kustmarathon te gaan lopen. Het belooft een zware opgave te worden. Veel wind en kans op regen zullen het moeilijke parkoers er niet gemakkelijker op maken. Op de voorbereiding kijk ik toch met wat gemengde gevoelens terug. Verschillende trainingen moeten annuleren (te druk), de kustloop Vrouwenpolder liep niet zoals gehoopt (te traag), een voetblessure opgelopen tijdens het enige voetbalmatchke dat ik nog jaarlijks speel en nu thuis met een tenniselleboog. Maar niet getreurd, we zien dit alles door een roze bril en hopen toch een glansprestatie neer te zetten.

 Kustloop 2009

Morgen is het zover de grote test voor volgende maand. Vorig jaar heb ik hier een zeer goed resultaat neergezet en wil dat dit jaar ook weer doen. Vorig jaar eindigde ik 20° in een tijd van 1u32'. Dit jaar wil ik er ietsje minder lang over doen maar wat de ranking betreft weet ik niet of dat beter zal zijn. Hangt van de sterkte van de tegenstand af. Wat de vorm betreft mag ik absoluut niet klagen. Deze week een zeer goed gevoel overgehouden na de trainingen. Woensdag de laatste training gedaan. Het was 15km in 1u04'07". Wat er toch op wijst dat de vorm meer dan goed is. Vanaf dan is het rusten en hopen dat de vorm op pijl blijft om zaterdag te schitteren en een knalprestatie te kunnen leveren.

Tot mijn grote vreugde heb ik zaterdag dan toch nog een startnummer kunnen krijgen voor de Kustloop Vrouwenpolder. Een halve marathon over het strand en een stukje bos. dit is volgens mij de ideale test voor de Kustmarathon. Vorig jaar heb ik daar ook gelopen en wil het dit jaar dus weer ietsjes beter doen als dan. Dit goede nieuws had tot gevolg dat ik zondag een ware boest heb gekregen. De 23km vlogen voorbij zo goed zelfs dat ik km 21 & 22 in wedstrijdtempo heb gelopen om dan de laatste km toch wat uit te bollen. Vandaag een herstellopje van 5km gedaan dat zeer goed aanvoelde. Juist op het laatst voelde de benen wat vermoeider aan. Waarschijnlijk een nasleepje van gisteren. In de namidag een uitstapje naar Zoutelande gedaan met het gezinnetje. Zalig genieten was dat.

zondag 23km - 1u42:00 - avg 169 - 13km/h

Vandaag 5.3km - 25:20 - avg 159 - 12km/h

Sinds ik terug thuis ben ben ik onmiddelijk beginnen trainen voor de Zeeland kustmarathon. Ondanks het drukke programma en volle agenda (werken,tijdens de weekends op Chirokamp gaan en niet te vergeten de nodige kilometers lopen)toch wel wat kunnen lopen. De teller van de afgelopen 2.5 week staat toch wel op 102km lopen goed voor 8uur loopplezier. Natuurlijk gingen niet alle trainingen even vlot. Zo kan ik me nog een lange duurloop herrinneren die normaal 23km lang moest zijn maar die ik noodgedwongen moest staken na 19km. Als het op is, is het op hé. En dan heeft het geen enkele zin om nog verder te gaan. Daar ging alle euforie van de afgelopen maand! Maar ondertussen gaat het al een heel stuk beter en voel ik me ook weer sterker worden. Het enige wat mij een klein beetje verontrust is de rechter kuit. Op het einde van een training langer dan 45min begint deze stijf aan te voelen. Hopelijk blijft deze stand houden met wat extra aandacht tijdens het uitrekken na elke training. Een echte doelstelling voor de kustlmarathon heb ik nog niet echt. Ik wil enkel ietsje beter doen als vorig jaar(3u38:16).

Vandaag een tempoloop van 40min gedaan waarvan 1/2 in 10km tempo. Een pittige maar zeer leuke training om te doen. Met het oog op de moeilijkheidgraad van de komende target heb ik voor de moeilijke kant van het fort gekozen. Meer dan de helft gaat licht omhoog.

9km - 40:45 - max 190 (17km/h) - avg 166 (13km/h)

Deel twee van het Ventouxavontuur !

Na anderhalve week te kunnen weerstaan aan de lokroep van deze kale berg kon ik me toch niet in bedwang houden en moest ik er toch ook wel eens opgelopen hebben. Een loperke als ik kan het toch niet maken deze unieke kans te laten liggen hé. De dag voordien nog even langs de Decathlon gereden om nog wat gelletjes te kopen want had er enkel genoeg meegenomen voor de beklimming met de fiets. ’s Avonds het drinken klaargemaakt zodat ik zeker op tijd kon vertrekken. Een heel slechte nacht gehad door de hevige wind die af en toe onze tent meer een luchtballon maakte dan tent. Dus toch wel wat aan het twijfelen geslagen of het wel te doen ging zijn. Om half zeven ging de wekker af, ik uit bed en met een bang hartje naar buiten gegaan om te kijken wat voor weer het was. Ter plaatse was het bewolkt maar verder op kon ik zien dat er opklaringen op komst waren. Dus snel alles bij elkaar genomen en met de wagen tot Bédoin gereden. Daar mijn auto gezet en vertrokken op een avontuur waarvan ik niet wist waar het zou eindigen. Het duurde bijna 4km voordat ik de eerste mens tegenkwam wat toch wel een beetje raar was voor deze berg. De twijfel of het wel te doen zou zijn bleef toch wel een beetje hangen in mijn hooft. Tot ik het bordje tegenkwam: “Col Mont Ventoux ouvert”. Iets verder kwam ik ook de eerste fietser tegen. Zijn prestatie zat er blijkbaar al op want hij was aan het dalen. Hij trakteerde me nog op een respectvolle duim. Rustig voortlopend kon ik nu wel genieten van de omgeving en de natuur. Met de fiets was dit minder het geval. Een week en half voor de tour waren er al heel wat kampers op de berg geposteerd om zo de beste plekjes in hun bezit te krijgen. Met een goed gevoel ging ik door totdat er tot tweemaal toe een auto stopte om me te waarschuwen dat het boven vreselijk koud was. Geen erg dacht ik, ik heb nog een regenjasje bij om aan te trekken. Aan Le Chalet Renard (Een hotel restorant) en tevens ook het einde van het beschermende bos toch mijn jasje aangetrokken want het begon toch wel flink af te koelen. De bareel verder naar boven stond ook open, das geen versperringen meer die me van mijn einddoel kan weerhouden. Nu kwam de volgende factor de kop op steken: DE WIND!!!!!!! En wind was er zeker, zo hevig zelfs dat ik op bepaalde stukken precies op een loopband aan het lopen was. Ik wist wel dat het nu nog 6km was tot aan de top. Dat wil zeggen een gewone kleine training van een half uurtje rustig lopen. Wel hier in deze omstandigheden is het wel alsof u een10 miles aan het lopen bent in een recordtempo. Eindelijk is daar het monument van Tom Simpson nu is het nog 1.5km naar de top. Het weerstation is nog steeds niet te zien. De zichtbaarheid is 20m voor u en 20 achter u. Plots ben ik er, na 2u27min heb ik de top bereikt. Totaal onderkoelt wordt ik toegejuicht door twee enthousiaste Britten(Welsman zo blijkt later). Zij  staan vol verwondering naar mij te kijken en stellen me allerlei vragen waar ik op dit moment niet kan en wil antwoorden. Ik wil maar een ding OPWARMEN! Even het winkeltje binnen gegaan waar de dame achter de toog me aankijkt “van wat voor een gek ben jij zeg” en me dan vertelt dat het maar 3°C is. Daar sta ik dan in men short en ligt-regenjasje aan met bevroren vingers naar te luisteren. Het enige wat ik daarop kan antwoorden is: “de bar iets lager is die open? Dan ga ik daar een warme choco drinken. Ze bevestigd dat het open is en ik besluit zo snel mogelijk naar daar te gaan. Op het moment dat ik daar buitenstap zie ik die twee walesmannen naar hun auto stappen en uit een reflex vraag ik of ik met hen mee naar beneden kan. Gelukkig mocht ik instappen en kon ik eindelijk beginnen opwarmen. Man wat deden die vingers pijn. Ik moet er toch wel miserabel uit gezien hebben want zij hebben tot 5 maal toe gevraagd of alles in orde was. Al bij al vrij goed bovengekomen en weer een prestatie neergezet om trots op te zijn.

Ben vandaag terug gekomen van een deugddoende en sportief vakantietje in het zuiden van Frankrijk. We zaten in Mazan, 8km van Bédion. Bekent aan de voet van de Mont Venttoux. Die grote kale reus midden in de Vaucluse. De berg waarop al zoveel wielergeschiedenins geschreven is. Deze ging ik dan ook maar eens onder handen nemen net zoals ik vier jaar geleden ik ook Alpez D'huez onder handen heb genomen. Eerst even op adem gekomen van de reis daar naar toe. Maar na twee dagen de lokroep van deze reus te horen,we keken er van op de camping recht op, de koe bij de horens gevat en een aanval ingezet om deze mythe te overwinnen. We vertroken in goede weersomstandigheden naar de top van deze 21km lange reus. Drie km goed maar gezappig klimmen en dan al een eerste lichte afdaling was voor mij al genoeg om zeer hoopvol uit te kijken naar de uitkomst van deze missie: deze zullen we eens even snel bedwingen. Echter na 6km was die opinie al helemaal anders en werd het meer van "zei die gaan sterven groeten u". Dit allemaal gebeurde nog in het bos. Maar na Renard kwam het kale stuk eraan. Daar brak de echte hel los. Wind langs alle kanten dalende temperatuur en steeds meer het gevoel een loper te zijn dan een fietser. Er waren stukken bij dat je dacht dit gaat bergaf en niet vooruit te komen en andere stukken redlijk omhoog gingen dan van zelf. Echt zot! Toch blijven doen alsof en de laatste 5km zo genietend mogelijk doorgebeten. Genieten van het uitzicht daarboven, het is echt fantastisch! Tussen het afzien door even dag gezegd aan Tom Simpson en door gewaggeld naar de top. Daar bleek het slecht 8°C te zijn terwijl we beneden begonnen waren aan 20°C. Even daar naar adem gezocht en gevonden. En dan terug naar beneden gevlogen. De afdaling was echt geweldig! Tegen 65 à 70 naar benden knallen doet wel iets. Kortom echt wel afgezien maar echt wel genoten. De beklimming gedaan in 2u15. Geen echte toptijd maar ben er toch wel blij mee.

Morgen volgd deel twee van het reisje naar Mazan.

Vandaag was het nog eens zover, na 10 dagen nog eens een gewone training kunnen doen. Het was een trainingske van 8km in een normaal tempo. Na de vermoeidheid van de zware werkweek weggelopen te hebben begon het na twee kilometer echt wel los te lopen. Ik voelde gaandeweg weer de kracht van een aantal weken geleden terug in de benen zitten. Dat is wel een leuk gevoel na zo'n drie weken van loop-inactiviteit! Na een viertal kilometer stak ik een lopend koppeltje voorbij die ik, dan ook zoals steeds als ik een loper passeer, vriendelijk een goede avond wenste. Na enige tijd zag ik een schaduw achter me naderen. Het bleek de man van dat koppeltje te zijn die vroeg of het niet stoorde of hij even een stukje mocht volgen. Even flitste  de film Forest Gump door mijn gedachte. Na een leuke babbel op een goed tempo namen we afscheid van elkaar en ging ieders terug zijn eigen weg en vervolledigde ik mijn training. Voldaan kan ik het komende weekend weer goed aanvatten. Hopelijk zit er zondag nog een loopje in en kunnen we weer stilletjes aan die goede loopgewoonte weer oppikken. Dit zal nodig zijn want binnen 107 dagen staat de zware Kustmarathon op het programma.

Eindelijk nog eens de loopsloefen kunnen aanbinden om een eindje te kunnen lopen. Het werd een calibratie run voor het nieuwe speeltje. Een Polar RS300X. De footpod moest dus gekalibreerd worden. Eerst drie toetejes gedaan op de piste om daarna nog een klein tripje van een 6tal km te doen.

De afgelopen week heb ik absoluut niet stilgezeten. Mijn schema tot bijna in de puntjes kunnen afwerken. Enkel de biketraining van zondag noodgedwongen moeten vervangen door een looptraining. Zaterdag op een BBQ een balletje aan het trappen met een neefje. En zonder aangepaste schoenen op een vochtig graspleintje wat zot doen is dus gevaarlijk: slipgevaar! Met als gevolg een licht verstuikte duim. Toch gevoelig genoeg om de fietstraining een weekje uit te stellen en te vervangen door looptrainingen. Ik hoop dit weekend terug op de fiets te kunnen want dan gaan we een weekendje naar de Nederlandse kust.

Vandaag was het dan zover. De eerste fietstraining. De fiets van de haak gehaald het stof van drie jaar verwijderd en de banden terug vol geblazen met lucht. Het wielertenutje voeld wat onwennig aan na drie jaar allen maar lopers kledij te dragen. Ik wist echt niet wat ik moest verwachten van een uurtje toch wel fietsen op de grote molen. Het bleek echter veel beter mee te vallen dan verwacht. Ondanks de vele tegen wind, dikke profiel van band en de jaren niet meer op defiets gezeten te hebben. Konden we toch nog 27kilometertjes afleggen in een uur. Zonder echt diep te moeten gaan. Kortom het ging allemaal veel vlotter dan ik verwacht had.

Vanaf vandaag worden de pijlen gericht naar het volgende doel: De beklimming van de Mont-Vent Toux. Welliswaar met de mountainbike. Dit wil dus zeggen dat we de trainingen wat zullen moeten aanpassen. Dit gaan we doen met een acht weken durende duatlon training. Momenteel heb ik er eentje gevonden voor een duatlon van 8km run- 53km bike - 8km run. Dit moet volgens mij wel volstaan om in een goede conditie en genoeg fietstraining aan de voet te komen van deze kale kolos. Vandaag ben ik dus gestart met een rustige duurloop van 6km. Na een dagje rust ben ik wonderwel zeer goed hersteld van de marathon van zaterdag. De benen voelden niet aan dat ze zo hard hebben moeten werken. Enkel tijdens het uitstretchen voelde ik wel dat de benen hebben moeten werken. De training verliep heel vlot. Enkel de hevige stortbui die ik op het laatst te verduren kreeg gooide wat roet in het eten.

6km - 31'22" - Max 156 - Avg 137

PS: Moesten er mensen zijn die nog nuttige tips hebben rond duatlon trainingen. Mogen ze het gerust laten weten.

Gisteren was het nog eens d-day. Om half negen vertrokken richting Terneuzen voor het lopen van de eerste editie van de Marathon Zeeuws-Vlaanderen. De opdracht was om mijn broer Tom heelhuids over de eindstreep te krijgen. Om helf tien brachten de bussen de lopers naar het vertrek te Hulst. Daar aangekomen ons klaargemaakt en na een kleine opwarming om ons tegen 10:45 naar de toch wel mooie startplaats te begeven. Om elf uur stipt ging dan het startschot van dit nieuwe avontuur. Mijn grootste schrik was om het tempo laag genoeg te kunnen houden.Tot mijn grootste verbazing lukte dit eigenlijk vrij goed. We hebben toch wel in een vrij egaal tempo kunnen lopen. Tot ongeveer 25km ging alles zoals gepland. Maar dan kwamen we aan een zeer lastig stukje rondom een vijver. Een zeer smal moeilijk lopend pad waar 100% consentratie vereist was. Daar kwam duidelijk het verschil tussen ons beide boven en liep ik blijkbaar iets te hard. Net na dit lastig stukje maande broerlief me aan om toch wat gas terug te nemen. Dit hadden we ook bij de start afgesproken. Na het tempo terug wat te laten zakken liep alles weer op "wieltjes". Op het gekende 30km punt kreg hij toch wel even een mentale klap die we samen goed te boven zijn gekomen. Na 34km was er dan weer even een opflakkering maar de laatste 3km waren echt wel op karakter. Verstand op nul blik op oneindig en ik maar peptalk verkopen om hem mee te sleuren naar de eindmeet.Zelfs de laatste 20m kregen we de steun van paps en dochtertje Josien die ons mee begleiden naar de meet(zie foto recuts onder). Merci hé(Paps ik hoop dat je nu niet te stijf bent hé)! Na 4u 13 zat ons avontuur erop en was het vooral nagenieten. Met een zalig gevoel konden we terug naar huis!

Tom nen dikke proficiat en het was een waar genoegen om samen deze prachtige marathon te kunnen lopen!

Ook wil ik nog even een dikke pluim geven aan de organisatie. Deze hebben hun vuurproef met glans doorstaan. Ik ben er zeker van de deze nieuwe marathon zijn start niet heeft gemist en dat er een mooie toekomst is weggelegd voor hun. Een schitterend perkeors door de polders en de bossen van dit prachtig stukje Nederland!

Vandaag de laatste training gedaan en kan met alle vertrouwen de opdracht voor zaterdag tegemoet gaan. Nu is het nog zaak om goed uitgerust aan de start te komen. Ik ben er zeker van da we der een lap op zullen geven!

Na een vrij druk en vooral zwaar weekend gaan we da laatste week in voor het begleiden van mij broer(tje) z'n eerste marathon.

Dit weekend dus absoluut geen tijd gevonden om een laatste lange duurloop te kunen lopen. Zaterdag in Londen gezeten om een matchke voetbal uit de premier league mee te pikken (West-ham vs Liverpool). Maar om 4u30 thuisgekomen en moest al rond twaalf uur paraat staan bij de schoonmama voor een etentje voor moederdag. Later op die dag nog bezoek gekregen van m'n zusje die net terug was uit Ilatië. Tot slot zondagavond nog een vergadering met de Chiro, waarna het hoge tijd was om onder de wol te kruipen.

Gisteren en vandaag was het dus hoofddoel om nog eens goed te trainen op het tempo dat er vermoedelijk gelopen zal worden. Dit is toch wel even zoeken ze. Maar Tom alles komt wel goed denk ik.

Dit is tevens mijn eerste maal dat ik ga hazen voor iemand. Ik weet wel dat het meer is dan enkel maar met iemand meelopen. Maar als er mensen zijn dit nog nuttige tips voor me hebben zijn ze steeds welkom!

Vandaag stond er een duurloopje van 6km in T1 op het programma. Normaal is dit een trainingske van twee keer niks. Maar vandaag voelde het echt niet goed aan. Was het het lopen met een kauwgum of gewoon een beetje vermoeidheid? In ieder geval voelde het aan alsof ik de laatste kms van een marathon aan het lopen was. Althans fysiek dan toch want de benen voelen nog steeds erg sterk aan. Wat tijd en hartslag betreft zat alles ook zoals het moest. Uit frustatie heb ik onmiddelijk na de training een chocolade paasei van de kindjes naar binnen gespeeld (iets wat ik eigenlijk niet meer eet). Sorry Josien en Eliene maar ik kon de drang niet weerstaan.

6km - 24'57" - avg 149

Vrijdag 1 mei, de dag van de waarheid. De zenuwen waren toch wel wat gespannen. De wil om goed te presteren was overduidelijk aanwezig. Na een grondige opwarming ben ik 10 min voor de start naar de startplaats gegaan om een goed plaatske te bemachtigen. Dit was niet zo moeilijk aangezien het deelnemersveld niet zo omvangrijk was. De bedoeling was om goed weg te zijn om zo later op het parkoer niet ingesloten te geraken. Dit was uitstekend gelukt. Ging als tweede de eerste bocht in. Daarna naar mijn eigen tempo gezocht en gevonden. Na de eerste ronde kwalm ik als 5° door. Tot helverwege de tweede ronde ,van de vier,liep alles zoals gepland. Toen kreeg ik plots krampen in de buik. Waarschijnlijk iets te veel gedronken voor de start. Die zenuwen hé. Daardoor het tempo toch wel wat moeten laten zakken en zo nog 1.5 ronde voortgesukkelt. Net voor de laatste ronde kwam ik er gelukkig nog wat door zodat ik toch nog als 9° kon finishen in een tijd van 1u 05'20". Wat meteen ook een verbetering van het PR is met 7min!

Door het kleine en gemoedelijke karakter van deze wadstrijd was het zeer aangenaam om hier te lopen. Ook voor de supporters is dit een leuke wedstrijd om volgen. Ze zien hun helden namelijk een 4-tal keren paseren en moeten niet drummen om een goede stek te kunnen bemachtigen.Kortom een leuke dag en wellicht word dat nog wel eens overgedaan.

Deze week was en is het de laatste rechte lijn naar vrijdag. Maandag een 5km in 20 minuten gelopen. Dat wil zeggen twee rondjes rond het fort bij ons.  Tijdens het eerste rondje waren de benen nog wat stroef van de zondag. Want dan stond er een 5km in wedstrijdritme op het programma. Deze duurde 15 min en voelde zeer goed aan. Het tweede rondje verliep vervolgens veel beter en kon ik toch met een goed gevoel de training eindigen. Gisteren stond dan de laatste zware training geprogrammerd. De heuveltraining (7x400m in 5km tempo)! Ook dit was een plezier om te doen vermits alles perfect aanvoelde, de versnellingen werden gelopen in een gemiddelde van 1'27". Vandaag dan nog een duurlopje van 5,5 km in 21'35". Nu was het gevoel wel iets minder als de voorbije dagen maar dat zal wel normaal zijn zeker. Nu nog wat rust en in alle kalmte naar vrijdag toeleven. Ik denk dat ik er klaar voor ben.

Eerst nog even de vorige trainingen bespreken. Zaterdag was het een rustdag en zondag stond er een lange duurloop van 90 min op het programma. Goed voor 21km met een zeer goed gevoel. De laatste 2km begonnen de benen wat vermoeid aan te voelen. Maandag 5km in 20min. Deze was dan weer veel minder als alle andere trainingen ervoor. Benen wouden echt niet mee en mentaal zat het ook niet al te best. Kortom een echte sleeptraining. Maar vandaag klaarde de hemel weer helemaal uit tijdens een pittege intervalloop. 7x400m in 1:20 met 400m dribelen tussendoor. Eerst 11min warmlopen en dan 6 rondjes gedraaid  tussen 1:16 en 1:21. De laatste ronde zat ik nog zo fris dat ik besloot om het gaspedaal nog wat verder open te draaien en er nog een rondje van 1:13 uit te persen. Daarna voldaan naar huis gelopen en zo 13min kunnen uitlopen.Vandaar de titel: TWAS ECHT WEL EEN BOM VANDAAG!!!Hopelijk gaat het zo verder naar 1Mei toe en dan zal het daar gaan stuiven (hoop ik).

8km - 46'15" - Max 189 - Avg 153

Deze week weer hard getraint: heuveloop(6x400m),45min gemiddelde duurloop.

Vandaag ben ik het parkoers gaan verkennen voor de wedstrijd van 1 Mei. Heb er tevens een training van gemaakt: 1° ronde verkennen(opwarming) gevolgd door een ronde in wedstrijdtempo. Heb gemerkt dat het een traject is dat me wel ligt. Meestal op bospaden rondom een fort van vroeger. Vermits er in mijn tuin ook zo'n fort ligt en ik daar zeer regelmatig ga trainen zal dit toch wel een beetje in mijn voordeel kunnen en moeten spelen. Ook heb ik gemerkt dat het fort bij ons iets meer glooing en boomwortels bezit als daar. Kortom ben met een goed gevoel terug huiswaarts gekeerd. Het aftellen kan beginnen.

8km - 35'47" - avg 176 - Max 193 

Vandaag stond er pittige 5,5km op het programma. Nog steeds niet naar de winkel geraakt om een nieuw baterijtje te gaan kopen, dus nogmaals lopen op het gevoel. Het was de bedoeling om 5km in 20min te doen dus omgerekend geeft dat 22min over 5,5km. Het was een zwaar tochtje. Als je vooral op lange afstand traint en dan plots voor een kortere explosivere inspanning begint te trainen is het toch wel even aanpassen. Maar na 21'52'' was de training over. Goed ingeschat dus. Moe maar voldaan nog wat uitgrokken en kan ik nu languit in de zetel naar de UEFA-cup kijken.

Al weken(maanden) loop ik te zoeken naar de juiste motivatie om er echt tegenaan te gaan. Niet dat ik een marathon als haas-begeleider van mijn broer onderschat. Want ik weet dat ik dan ook echt wel in vorm zal moeten zijn om de nodige support te kunnen geven. Maar trainen voor een persoonlijk record is toch wel iets anders en voor mij persoonlijk toch wel net iets motiverender.

Dus op zoek gegaan naar een extra prikkel en ik denk dat ik een goede mix gevonden heb. Op 1 mei ga ik meelopen met de massaloop te Merksem. Waar ik toch wel een goede prestatie wil neerzetten. Dus kan ik mij hier aan optrekken en zondags ga ik dan mijn lange duurlopen doen zoals gepland in het schema voor de marathon op 16 mei.

Vandaag stond er al meteen een pittige training op het programma: 40 min in 10km wedstrijdtempo. Thuis vertrokken en nog niet goed weg toen ik besefte dat het baterijtje van de hartslagband weeral leeg was, dus moeten lopen zonder hartslagmeting. Wat na 4km resulteerde in steken in de linkerborst. Daardoor moest ik even wandelen en kon ik na 2min de training zonder problemen weer hervatten. Na 10km en 38'44'' bleek ik mijn persoonlijk record op deze afstand met 2'30'' verbetert te hebben. Niet slecht hé. En de perfecte motivatie om er maandje vol tegen aan te gaan. Dus Tom dat komt allemaal snor de 16° mei.  

Het was weer een weekje van vanalles en nog wat. Maandag goed vertrokken met een tempoloopje van 8km in 37min. Dinsdag St-Patricks day gaan vieren bij de Paps(ons vader). Op het menu stond een echte Ierse Stew met de nodige Guinness als drank. Zeker de moeite waard om een training over te slaan.Merci hé Paps.

Woensdag was het rustdag. Ik dacht die training van dinsdag vrijdag in te halen, en donderdag werd de intervaltraining vervangen door een stevig matchke zaalvoetbal. We waren net met vijf en na twintig minuten kreeg onze keepre een gele kaart zodat we verder moesten met 4. 40 minuten in het rood als gevolg. Vrijdag moesten we eerst de nodige inkopen doen waarna ik te moe was geworden van de drukke en lange werkweek. Zaterdag dan mijn lange duurloop gedaan van 26km in 2u 8min. Lekker van genoten en weeral 1min30 sneller als vorige week. En dit op hetzelfde parkoer en dezelfde gemiddelde hartslag.

Gisteren dan weer een tempoloopje van 12km in 54'39''. Wel een beetje afgezien maar ik kan wel zeggen dat ik terug in de juist vorm aan het komen ben.

Vandaag tussen de buien in 8km in een rustig vlot tempo (T1). Hopelijk kunnen we deze week weer eens een volle trainingsweek lopen.

8km - 54'39'' - max 172 - avg 165

Was het nu een te weinig aan zon, de volgeboekte agenda, de weet ik veel wat. Maar deze winter en zeker de afgelopen twee maanden had ik het verschrikkelijk moeilijk om mijn schema te volgen. Geen enkele week ben ik er in geslaagd om mijn schema volledig te kunnen volgen. Maar deze week kwam daar plots verandering in! Met als afsluiter vandaag een lange duurloop van 26km. Door de trainingsachterstand die ik toch wel een beetje heb was het een groot vraagteken wat het ging worden. Wel het was een ....... geweldig succes!!! Het ging zo soepel dat ik alle tijd had om eens te overlopen hoe ikzelf en de loopsport (in mijn kleine omgeving dan toch) is geëvalueerd. Wel het heeft toch een ferme boest gekregen vind ik.In die vier jaar dat ik intensief loop is er duidelijk toch wel wat veranderd: 26km lopen is nu voor mij iets vanzelfsprekend geworden terwijl ik me nog levendig kan herrinneren hoe euforisch ik was na de eerste maal. Als ik toen op pad ging was het een rariteit een andere loper tegen te komen,vandaag heb ik er 22 geteld op het zelfde traject en op dezelfde uren(zondagmorgend) als toen. Ook in mijn omgeving(vrienden,kennissen'collega's) zijn er heel wat mensen die de afgelopen twee jaar zijn beginnen lopen. Op 16 mei ga ik mijn broer zelfs begleiden bij zijn eerste marathon!

Ik heb vandaag weer de zin en motivatie gevonden om er weervol tegen aan te gaan en de gestelde doelen: broer begeleiden op 16mei, in Juli de Mont Vent-Toux beklimmen( met de fiets), september de halve van Vrouwenpolder (wil daar beter doen dan vorig jaar) en in oktober de Zeelandmarathon. Met veel overgave en inzet tot een goed eind te brengen.

Ge ziet we zijn terug in actie geschoten!!!

26km - 2u09:25 - Max 165 - Avg 154

Vandaag was het mijn laatste dag vakantie. Dus hebben we deze maar afgesloten met een 8km in T2 duurloopje. Al heel wat warmer dan de vorige dagen en dus ook wat aangenamer om te lopen. Aanvankelijk begon de linker knie wat te zeuren maar na 2km was dat weg. Toch wel een beetje alert voor blijven. Maar voor de rest was dit weer een fantastis trainingske. Heb vorige week ondanks het slechte weer toch wel wat km kunnen doen. 42km door de vrieskou en sneeuw is toch wel iets waar we later op het jaar eens zullen op terug denken. Op die momenten dat we het even zwaar hebben tijdens een wedstrijd en we alle mentale trukken moeten bovenhalen om ons erdoor te wringen.

8km T2 - 37'37'' - max 179 - avg 167

Doordat ik gisteren nogmaals een nieuwjaarsfeestje had kon ik niet gaan lopen. Toen ik vanmorgen opstond en naar buiten keek dacht ik er even aan om ook vandaag de training af te lassen. Maar de drang was zo groot, ik had nog geen km gedaan dit jaar, dat ik besloot om de training die voor vandaag gepland was te combineren met de training van gisteren. Gezien de weersomstandigheden is mijn (bouw)verlof met onbepaalde duur verlengd en heb ik momenteel tijd genoeg. Dus was het een training van 12km in T2 + 11km in T1. Wat heb ik er van genoten zeg! Het prachtige landschap, het kraken van de sneeuw onder de voeten en de koude wind in het gezicht. Echt 2uur lang genieten. Tegen alle verwachtingen in niet al te veel kou gehad enkel de kin voelde de laatste 2km bevroren aan. Voor de rest heb ik zaterdag nog 45min op de cross-trainer gestaan in T2.23km - 1u 57'40" - max 174 - avg 159

Oké ik geef toe dat het raar is nu al een eindbalans te maken, maar vanmiddag vertrekken we naar Baarle-Nassau om daar met vrienden het nieuwe jaar in te zetten. En vermits ik de loopschoenen thuis ga laten eindigde dus gisteren m'n loopjaar. Ik kan zeer voldaan terugkijken op een jaar zonder al te veel tegenslagen. Met 1744 loopkilometers goed voor 131 uur loopplezier denk ik dat ik toch wel mijn best gedaan heb. Heb dit jaar 3 wedstrijden gelopen wat misschien wat weinig is maar in die drie wedstrijden heb ik er het maximum uit gehaald. Uitschieter dit jaar was voor mij toch wel Vrouwenpolder. Een kustloop over 21km waar ik 1u 32'40'' over deed en op de 20° plaats eindigde. Niet slecht voor een eerste halve marathon hé(in wedstrijd). Het strafste denk ik is toch wel de voorspelling voor de Antwerp marathon. Ik had gezegd dat ik er 3u 8' 39'' ging over doen. Mijn vrouwke had vooraf in m'n logboek nog geschreven: "dikke xxx voor mijn loperke en tot binnen 3u en 8 min en 39 sec, doe dat goed!!!!! de zoenen zijn van je 3 grootste supporterkes Eliene,Josien (de 2 dochters) en Ilse ". En jawel na 3u 8' 26" was ik binnen. Slechts 13" sneller! Daar stond ik zelf wel even van te kijken.Zeker omdat ik geen tijdschema bij me had om me op te richten.De Zeeland Kustmarathon was dan weer iets helemaal anders. Naar daar getrokken zonder echt goed te weten wat dat daar ging geven, en ik kan u zeggen het was zwaar. Maar zo leuk dat ik hoop er in 2009 ook te mogen en kunnen lopen. De sfeer is daar echt zo fantastisch. Kortom het is een plezant jaar geweest en hopelijk wordt 2009 dat ook.

Voor de rest wens ik iedereen een gelukkig en sportief 2009 toe; En mogen alle doelen en wensen uitkomen!

ING Antwerp Marathon - 42km - 3u8'26"- 124ste(van de 1501)

Kustloop Vrouwenpolder- 21km - 1u32'40" - 20ste(319)

Zeeland Kustmarathon - 42km - 3u38'25" - 136ste(862)